Op

Wanneer het allemaal even niet mee zit, wat doe je dan? Huilen, heel veel huilen. Maar nu ben ik op, leeg en kan niks meer. Dan schrijf ik het maar van me af.
Alweer een opleiding niet gehaald, verdorie. Nee, veel erger dan verdorie. Het is shit. Het is niet anders dan shit. Ik had het kunnen zien aankomen. Mijn havo heb ik net gehaald, vorig jaar niet gehaald en dit jaar niet gehaald. Waar ligt het aan? Kan ik het niet of wil ik het niet?
De laatste keer dat ik daadwerkelijk met plezier naar school ging, was in Amerika. Ik ging daar met plezier naar school omdat ik het allemaal makkelijk aankon. Ik heb de A’s gehaald met twee vingers in mijn neus. Ik hoefde niks te doen, beetje opletten in de klas en wat aantekeningen doorlezen en ik was de enige van de klas die A’s haalde bij American History. Dat doet een mens goed. Wanneer je een succeservaring beleeft, krijg je zelfvertrouwen, wil je meer en ga je er voor. Die succeservaring heb ik al lang niet meer beleefd.

Als je mij had gevraagd waar ik het voor deed, had ik met mijn mond vol tanden gestaan. Want ik weet het niet. Ik weet niet wat ik wil in het leven en ik weet ook nog niet hoe ik er kom. Persoonlijk vind ik dat geen enorm drama. Er zijn mensen die netjes hun havo afmaken, die een hbo’tje doen en die daarna de rest van hun leven achter een bureau op een kantoor zitten en daar meer dan tevreden mee zijn. Zo ben ik niet. Zo steek ik niet in elkaar, nooit gedaan en zo zal ik hopelijk ook nooit zijn.
Het is voor mij nu (de hoogste) tijd om eens te bedenken wat ik wel wil. Waar ik naartoe wil met het leven. Tot aan een nieuw schooljaar zal ik sowieso moeten werken. Die studieschuld van twee jaar zal niet zomaar oplossen. Wat ga ik erna doen? Dat is een vraag die mij enorm kwelt en waar ik behoorlijk mee zit. Ga ik een niveau omlaag, naar een mbo? Een mbo die ik kan halen met mijn handen in mijn broekzakken? Gaat er in die drie maanden werken een knop in mij om en kan ik me eindelijk motiveren om een hbo af te maken?
Wat ik in ieder geval zeker weet, het is tijd dat ik voor mezelf kies. Ik moet op eigen benen staan en me niet laten beïnvloeden door (absurde) meningen van buitenaf. Geld is niet alles. Gelukkig zijn, daar moet je het voor doen. Misschien duurt het me nog maanden, misschien wel jaren, maar ik kom er. Hoe dan ook. Dat is iets wat ik zeker weet.

Advertenties

3 thoughts on “Op

  1. Mijn advies. Rust nemen lekker gaan werken, waar dan ook. De tijd nemen om te overdenken wat je wilt. Niet druist in een nieuw schoolavontuur stappen. Is ook niet nodig want je bent nog piepjong. Zoon K heeft een pauze genomen van een jaar of 2,5 voor dat hij weer begon te studeren na een mislukt avontuur. Ikzelf pakte mijn masters toen ik ruim 50 jaar was. En schulden heeft de gehele wereld dus daar ben je niet uniek in. Maar…. studeren is wel 90% transpiratie en 10% inspiratie, just that

  2. Voor jezelf kiezen, altijd al een goede leus geweest. Zorg daarbij wel ervoor dat je goede reisgenoten hebt. Tenslotte is het leven niets anders dan dat, een reis.

    Daarnaast leest je schrijfstijl prettig. Misschien moet je daar je succeservaring vandaan halen. Tenslotte zul je met schrijven en grote kans erop hebben.

    Aandachtig lezend,

    Lars

  3. Mooie blog, Loeki. Je komt er zeker wel :) Doe je ding, doe je dansje. Geniet van een half jaar rust om te bedenken wat je wil en kan, geniet van je vriendje en van het leven. Dan kun je daarna jezelf toewijden aan waar je ook voor kiest.
    We missen je gezelligheid en scherpe opmerkingen wel in de klas, hoor!

    Liefs,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s