achtjescultuur

Ik heb het altijd veel makkelijker gevonden om te schrijven wanneer me iets dwars zit of wanneer ik niet lekker in mijn vel zit. Maar als geboren schrijftalent zal ik toch ook wel iets leuks kunnen schrijven als het wel goed gaat?
En of ik dat kan. Het eerste blok van mijn nieuwe studie zit er alweer op, tot nu toe al mijn toetsen gehaald en ik vind het nog steeds ontzettend leuk. Ik heb zo weinig om over te klagen. Maar misschien heb ik het ook wel eens verdiend, drie keer is scheepsrecht zeggen ze toch? Eindelijk, mijn derde studiekeuze voelt als de juiste. Voel me minder dwalend. Weet waar ik het voor doe. Ik kan me mateloos irriteren aan de zeventienjarige meisjes die op dinsdagavond gaan stappen en op woensdagochtend een kater hebben en zeurend naar school komen. ‘Blijf dan thuis, koe.’ denk ik bij mezelf. Ik ben hier om te studeren. Ik wil wel opletten en luisteren wat de docent te melden heeft. Het maakt mij geen zak uit of jij met een ‘ouderejaars’ hebt liggen tongen in de fessa.  Maar zo ben ik ook geweest, vroeger. Yolo. Wijsheid komt met de jaren. Op het moment dat je je realiseert dat je het voor jezelf doet, niet om iemand anders blij te maken, dan doe je het. Dan stap je af van die zesjescultuur en voel je je stiekem ook wel erg trots als je eens een 8 haalt voor een vak (ja, dat is gebeurd bij mij!). Het gaat lekker en het gaat alleen maar lekkerder worden. Nu nog even mijn schrijftalenten aanpassen aan mijn te positieve leven.

Advertenties

One thought on “achtjescultuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s