Nieuw jaar, nieuwe kansen, again

Alweer een jaar ten einde. Alweer een jaar waarin mensen heel veel goede voornemens hebben en er geen zak mee doen. Schijt aan die voornemens, niet eens aan beginnen. Tuurlijk ga ik ook weer sporten, in de maand januari ga ik misschien wel vier keer naar de sportschool maar daarna is de lol er van af en om mezelf geen loser te voelen, doe ik helemaal niet aan voornemens. Want niemand houdt het vol.
Wel is het tijd om terug te kijken naar het afgelopen jaar. Ik wil geen dingen veranderen maar wil dingen blijven doen waar ik het afgelopen jaar zeer tevreden over was. Het jaar 2013 was een bewogen jaar, met flinke downs maar ook gigantische ups. Zo ben ik dit jaar (weer) gestopt met een studie, ik voelde me echt een loser. Maar uit dat enorme dal ben ik geklommen, en ben sterker dan ooit. Ik heb me dit jaar de tijd genomen om te kijken wat ik wil in het leven, waar ik naar toe wil maar vooral hoe ik er zelf op dat moment het gelukkigst uit zou komen. Eindelijk heb ik ook een studiekeuze gemaakt waar ik 100% achter sta. Studeer voor mijn plezier en niet om anderen gelukkig te maken. En het heeft geholpen, nog nooit heb ik in het eerste blok alle tentamens gehaald. Drie keer is scheepsrecht, toch?
Ook al kreeg ik verkering op 18 december 2012, toch wil  ik ook mijn vriendje even prijzen als een van de happy moments dit jaar. Hij is mijn lover en mijn beste vriend, waar onze rondreis door Spanje het kersje op de slagroomtaart was. Natuurlijk ook mijn allerbeste vriendin die me continu heeft gesteund en waar ik ontzettend trots op ben, is het vernoemen waard.
Cheers, op de voornemens waar je toch weer in gaat falen, maar vooral cheers op vriendschap, de liefde en op de successen die jaar in, jaar uit door blijven gaan. Ik gun jullie het allerbeste!

 

nieuwjaarskaart-champagne-2014---4

Advertenties

achtjescultuur

Ik heb het altijd veel makkelijker gevonden om te schrijven wanneer me iets dwars zit of wanneer ik niet lekker in mijn vel zit. Maar als geboren schrijftalent zal ik toch ook wel iets leuks kunnen schrijven als het wel goed gaat?
En of ik dat kan. Het eerste blok van mijn nieuwe studie zit er alweer op, tot nu toe al mijn toetsen gehaald en ik vind het nog steeds ontzettend leuk. Ik heb zo weinig om over te klagen. Maar misschien heb ik het ook wel eens verdiend, drie keer is scheepsrecht zeggen ze toch? Eindelijk, mijn derde studiekeuze voelt als de juiste. Voel me minder dwalend. Weet waar ik het voor doe. Ik kan me mateloos irriteren aan de zeventienjarige meisjes die op dinsdagavond gaan stappen en op woensdagochtend een kater hebben en zeurend naar school komen. ‘Blijf dan thuis, koe.’ denk ik bij mezelf. Ik ben hier om te studeren. Ik wil wel opletten en luisteren wat de docent te melden heeft. Het maakt mij geen zak uit of jij met een ‘ouderejaars’ hebt liggen tongen in de fessa.  Maar zo ben ik ook geweest, vroeger. Yolo. Wijsheid komt met de jaren. Op het moment dat je je realiseert dat je het voor jezelf doet, niet om iemand anders blij te maken, dan doe je het. Dan stap je af van die zesjescultuur en voel je je stiekem ook wel erg trots als je eens een 8 haalt voor een vak (ja, dat is gebeurd bij mij!). Het gaat lekker en het gaat alleen maar lekkerder worden. Nu nog even mijn schrijftalenten aanpassen aan mijn te positieve leven.

Dwalende gedachten en grijpende handen

Ik kan me soms zo een loser voelen, een mislukkeling, een opgever. Iemand zonder kwaliteiten. Soms zit ik er even helemaal doorheen. Ik ben blij dat ik na het stoppen met mijn studie, direct een baan heb gekregen zodat ik mezelf niet zielig kon voelen. Maar toch, op momenten dat ik echt alleen ben, dan dwalen mijn gedachten af. Dan kan ik uren denken over hoe belachelijk stom ik me voel, dat ik nog  niks hebt bereikt. Ik probeer het een beetje te vermijden om oud-klasgenootjes tegen te komen. Zodat ik niet hoef te vertellen dat ik al met twee studies ben gestopt, dat ik fulltime werk en dat ik eigenlijk niet meer behaald heb dan mijn havo-diploma. Ik kan me soms zo een nietsnut voelen, een regelrechte ramp. Andere mensen van mijn leeftijd ronden nu hun hbo af, krijgen misschien al een baan aangeboden of gaan door met een universitaire opleiding. Ik daarentegen, ik ga in september nog maar eens beginnen. Wanneer je zo gaat malen en denken, dan wordt een mens alleen maar nog ongelukkiger. Ik ben me gaan bedenken wanneer ik wel iets heb doorgezet, wanneer ik wel ben gaan knallen. In mijn tijd in Amerika, heb ik twee dierbare familieleden verloren terwijl ik aan de andere kant van de wereld zat. Toen heb ik niet opgegeven, toen heb ik mezelf, in mijn eentje en met eigen kracht, bij elkaar geraapt en ben ik doorgegaan. Dat is de moeilijkste tijd uit mijn leven geweest. Ik heb die overleefd. Ook nu, nu ik voel alsof ik weer in een diep gat zit, weet ik dat ik er uiteindelijk overheen kom. Ik heb het meest geweldige vriendje op de wereld en geweldige vriendinnen om me heen die mij hier doorheen helpen. Soms is het niet erg om een hand uit te steken en om hulp te vragen. Als je maar weet dat de juiste personen om je heen zijn die met liefde je hand aanpakken en je helpen. Ik heb die juiste handen gevonden en daar ben ik meer dan dankbaar voor.

Gelukkig

De werkweek is al bijna op de helft, aangemeld voor nieuwe studie, het is de warmste dag van het jaar, we hebben de heerlijkste aardbeien in de tuin, nog maar vijfeneenhalve week tot Spanje, EN ik heb vandaag een half jaar verkering met mijn vriendje. Ik heb gewoon niks om over te klagen. Toch heb ik eindelijk de inspiratie gevonden om weer te schrijven.

Na het stoppen van school heb ik direct een contract getekend om 30 uur in de week te werken. Ik heb dus totaal geen rust gehad. Gelukkig ook totaal geen tijd gehad om me ellendig te voelen. Een aantal dingen heb ik me wel kunnen realiseren. Ik studeer voor mezelf, ik maak bepaalde keuzes in mijn leven voor mijzelf. Dit heeft tot conclusie dat ik mijn eigen leven leid. Natuurlijk mogen dierbaren hier hun mening over geven, maar door deze meningen wil ik mij niet meer laten beïnvloeden. Ik heb gekozen voor een studie omdat mij de studie ontzettend leuk lijkt. Wat ik erna ga doen, wat voor beroep ik over vijf jaar uitoefen? Al schiet je me dood, dat zie ik over vijf jaar wel. Met de studie European Studies kun je veel te veel, het is veel te breed. Maar ik heb er voor gekozen omdat ik houd van reizen, ik houd van andere culturen en heb er totaal geen probleem mee om mijn grenzen letterlijk en figuurlijk te verleggen. Het allerbelangrijkste is op dit moment om iets te doen waar ik plezier in heb. Een gericht toekomstbeeld is niet alles. Op mijn nieuwe werk spreek ik vaak nieuwe mensen die een opleiding hebben afgerond maar geen werk vinden in hun vakgebied. Dat is sneu, dat is vervelend. Die mensen hebben dan wel een diploma, maar zij doen precies hetzelfde werk als dat ik als ongeschoolde arbeider verricht. Wel hebben zij een opleiding afgerond waar ze vier jaar lang met plezier naar toe zijn gegaan. Dat is het belangrijkste voor mij op dit moment, genieten en dingen met plezier doen. Ik hoop dat ik werkelijk een juiste keuze heb gemaakt. Dat vanaf september met plezier naar school ga. Met net zoveel plezier als dat ik nu verse aardbeien uit de tuin eet, met blote voeten door het gras loop en een ijskoude ice tea drink. Want dat zijn de dingen waar ik nu van geniet.

Op

Wanneer het allemaal even niet mee zit, wat doe je dan? Huilen, heel veel huilen. Maar nu ben ik op, leeg en kan niks meer. Dan schrijf ik het maar van me af.
Alweer een opleiding niet gehaald, verdorie. Nee, veel erger dan verdorie. Het is shit. Het is niet anders dan shit. Ik had het kunnen zien aankomen. Mijn havo heb ik net gehaald, vorig jaar niet gehaald en dit jaar niet gehaald. Waar ligt het aan? Kan ik het niet of wil ik het niet?
De laatste keer dat ik daadwerkelijk met plezier naar school ging, was in Amerika. Ik ging daar met plezier naar school omdat ik het allemaal makkelijk aankon. Ik heb de A’s gehaald met twee vingers in mijn neus. Ik hoefde niks te doen, beetje opletten in de klas en wat aantekeningen doorlezen en ik was de enige van de klas die A’s haalde bij American History. Dat doet een mens goed. Wanneer je een succeservaring beleeft, krijg je zelfvertrouwen, wil je meer en ga je er voor. Die succeservaring heb ik al lang niet meer beleefd.

Als je mij had gevraagd waar ik het voor deed, had ik met mijn mond vol tanden gestaan. Want ik weet het niet. Ik weet niet wat ik wil in het leven en ik weet ook nog niet hoe ik er kom. Persoonlijk vind ik dat geen enorm drama. Er zijn mensen die netjes hun havo afmaken, die een hbo’tje doen en die daarna de rest van hun leven achter een bureau op een kantoor zitten en daar meer dan tevreden mee zijn. Zo ben ik niet. Zo steek ik niet in elkaar, nooit gedaan en zo zal ik hopelijk ook nooit zijn.
Het is voor mij nu (de hoogste) tijd om eens te bedenken wat ik wel wil. Waar ik naartoe wil met het leven. Tot aan een nieuw schooljaar zal ik sowieso moeten werken. Die studieschuld van twee jaar zal niet zomaar oplossen. Wat ga ik erna doen? Dat is een vraag die mij enorm kwelt en waar ik behoorlijk mee zit. Ga ik een niveau omlaag, naar een mbo? Een mbo die ik kan halen met mijn handen in mijn broekzakken? Gaat er in die drie maanden werken een knop in mij om en kan ik me eindelijk motiveren om een hbo af te maken?
Wat ik in ieder geval zeker weet, het is tijd dat ik voor mezelf kies. Ik moet op eigen benen staan en me niet laten beïnvloeden door (absurde) meningen van buitenaf. Geld is niet alles. Gelukkig zijn, daar moet je het voor doen. Misschien duurt het me nog maanden, misschien wel jaren, maar ik kom er. Hoe dan ook. Dat is iets wat ik zeker weet.

Glitterjurk: Over paardenvlees, hoeren, de SNS en het nieuwe leven na de Ark

Het dynamische duo Jeroen van Koningsbrugge en Dennis van de Ven, bekend van Draadstaal en Neonletters, vormen samen Jurk! De heren hebben woensdag 27 februari jongstleden een geweldige show van tweeëneenhalf uur opgevoerd in het Parkstad Theater in Heerlen. Ze weten je te laten brullen van het lachen om hun grappen, maar de bijbehorende liedjes zijn een stuk dieper. Gelukkig zat ik in de Ark en ben ik meegekomen naar de nieuwe wereld.

 

Jurk!
Jeroen van Koningsbrugge was één van de ‘Lama’s’, is zanger van de heavyrockband Zeus en vaste teamcaptain bij ‘Ik hou van Holland’ en ook acteert hij in diverse series en films. Dennis van de Ven won als scenarioschrijver internationale publieks- en juryprijzen met de korte film Suiker. Ook regisseerde hij Haantjes, een theatershow naar het boek van Kluun. In januari 2010 leerde Nederland de, tot op dat moment, onbekende muzikale kant van het duo Jurk! kennen. De debuut-single Zou zo graag bereikte binnen 48 uur na release ervan de eerste plaats in de hitlijsten. Het daarop volgende debuut-album Avondjurk met hits als Niemand en Tram 7behaalde de gouden status met meer dan 25.000 verkochte exemplaren .

De Ark
De mensen in het theater waren de gelukkigen die mee mochten met de Ark van Jeroen en Dennis. De wereld was vergaan en wij waren met z’n allen op weg naar de nieuwe wereld. We kregen veiligheidsinstructies en wanneer de show over was, begonnen we aan een nieuwe wereld. Een super leuk idee natuurlijk! Er werd ons gevraagd om in de pauze een telefoonnummer op te schrijven van iemand die je per se mee wilde hebben op de Ark. Na de pauze werden verschillende mensen ook echt gebeld. Dit leverde met heel veel improvisatie geweldige humor op.

Typetjes
De heren zijn ware helden in het naspelen van verschillende typetjes. Met weinig attributen kunnen ze bijvoorbeeld heel geloofwaardig een hoer of zelfs Rob de Geus naspelen. Na de pauze ontstond er een moment van verwarring over de spelers in het publiek. Eerst werd er gedacht dat het duo een panty over hun hoofd had getrokken, daarna dachten we een moment dat ze van outfit hadden gewisseld. Uiteindelijk bleek Dennis een masker van Jeroens hoofd op te hebben en vice versa. Wil je genieten van een avond lachen, gieren en brullen? Ga dan zeker naar een show in het theater bij jou in de buurt!

Gezien: Glitterjurk, op 27 februari 2013 in Parkstad Theater te Heerlen.

(eerder verschenen op Deadline)

“What would you like to do if money was no object? How would you really enjoy spending your life?”

Afgelopen zondag had ik met een vriend afgesproken. We zaten wat tv te kijken en waren wat aan het kletsen. Hij vroeg me om een filmpje op te zoeken op Youtube. Het filmpje dat ik heb gezien, heeft me echt aan het denken gezet. Zoals ik eerder al eens schreef, heb ik best wat twijfels in mijn leven. Vooral over mijn studie. Maar wat nu, als geld geen optie was, hoe zou jij je leven dan het liefst willen doorbrengen?

Stel je deze vraag eens en vraag je dan af of je echt gelukkig bent met het leven dat je nu lijdt. Ik heb altijd gedacht dat veel geld verdienen belangrijk is. Later wil ik ook in een groot huis wonen, ik wil mijn kinderen de wereld laten zien, ik wil eten wat en wanneer ik wil. Geld is de sleutel naar geluk. Maar is dat zo?
Met die vraag in mijn hoofd, ben ik gaan slapen, ben ik opgestaan, ben ik me gaan douchen en heb ik alles gedaan. Wat zou ik nu echt graag willen doen? Waar haal ik voldoening uit? Wat maakt mij het gelukkigst?

Het is niet een vraag die je zomaar even beantwoordt. Je kunt niet nu opeens gaan zeggen wat je de rest van je leven wil gaan doen. Ik denk dat in de maatschappij waar we nu in leven, je altijd een of ander diploma nodig hebt. Is dat een mbo-diploma, een hbo-diploma of een of andere master van de universiteit, dat maakt niet uit. Het is de vraag wat je erna gaat doen. Ben je gelukkig met de opleiding die je doet? Met het diploma wat je hebt gehaald? Wil je dag in dag uit blijven werken voor dat wat je hebt geleerd?

Ik weet nu al dat ik dat niet wil doen. Mijn allergrootste passie is reizen. Reizen en schrijven. Als geld geen optie was, dan zou ik hoe dan ook mijn hbo-diploma moeten halen eerst. Maar daarna, ik zou alles achter me laten en de wereld rondreizen. Ik zou op plekken willen komen waar mensen mij hun verhalen vertellen. Ik wil andere culturen leren kennen. Ik wil niet iedere dag voor de klas staan en iedere dag hetzelfde verhaal vertellen. Nee, ik wil meer. Maar wat wil jij? Denk daar eens over na, in bed, in bad, onder de douche. Denk eens na wat jou het gelukkigst maakt. Misschien ben je hartstikke tevreden met het leven dat je hebt, dan ben je een bofkont. Maar wanneer je meer wil, ga ervoor. Chase your dreams, like money was no object.